Piotr Karwacjan z Radomina i Włoszczowy.

O Pilicy » Właściciele » Inni właściciele » Piotr Karwacjan z Radomina i Włoszczowy.


Po śmierci króla Kazimierza (1370 r.) na mocy jego testamentu ziemię dobrzyńską otrzymał jako lenno jego wnuk, książę Kaźko słupski, który swoją siedzibę miał w Bydgoszczy. U jego boku zaczynał karierę polityczną ojciecPiotra z Radomina, Iwan z Radomina, Balina i Sudrag herbu Pierzchała, który w 1371 r. został marszałkiem dworu księcia. W 1377 r. zmarł książę Kaźko a jego lenno powróciło do Korony. Kiedy 3 czerwca1380 roku rządy w ziemi dobrzyńskiej objął książę Władysław Opolczyk Iwan „zaakceptował go” jako pana ziemi dobrzyńskiej. 10 września 1382 r. umarł Ludwik Węgierski a Władysław Opolczyk wystąpił z własną kandydaturą do korony królewskiej jednak, zdając sobie sprawę ze swojej niepopularności wśród polskich możnowładców, wkrótce poparł kandydaturę Siemowita IV płockiego, którego część szlachty obwołała królem co doprowadziło do konfliktu zbrojnego.12 grudnia 1385 r. Siemowit IV zrezygnował z pretensji do polskiej korony, uznając sukcesję Jadwigi Andegaweńskiej. Na początku 1390 r. Piotr z Radomina uczestniczył w kampanii litewskiej Jagiełły podczas której odzyskano Brześć, Kamieniec, Grodno i Wilno, zagarnięte przez księcia Witolda. W tym samym roku rozpoczął się konflikt między Królestwem Polskim a Władysławem Opolczykiem, w którym panowie z Radomina stanęli po przeciwnych stronach barykady. W 1391 roku Iwan z Radomina, stawił opór wojskom polskim zajmującym ziemię dobrzyńską. Wraz z wiernymi sobie rycerzami zamknął się w zamku Bobrowniki, który obronił się dzięki odsieczy krzyżackiej. 7 maja 1391 poparł zastawienie przez Opolczyka Krzyżakom Złotorii z pięcioma wsiami za 6632 floreny. 27 lipca 1392 r. był świadkiem na dokumencie zastawienia przez Opolczyka Krzyżakom ziemi dobrzyńskiej. Piotr w tym czasie przebywał przy Jagielle. 8 sierpnia 1391 r. władca zapisał mu 200 grzywien na królewskich wsiach Szypowice, Sierbowice i Szyce. W 1394 r. został wysłany przez króla na Litwę otrzymując 100 grzywien na drogę. W roku 1398 r. kupił od Dymitra z Goraja Włoszczowę dając w zamian 700 grzywien i Milejów w powiecie lubelskim. Przypisuje mu się budowę gródka obronnego we Włoszczowej (obecnie góra św.Jana Nepomucena) gdzie niedawno dokonano ciekawych odkryć archeologicznych. Stanowisko starosty szydłowskiego objął prawdopodobnie w 1399 roku. Przydomku Karwacjan używał po ślubie z córką Dersława Karwacjana-seniora stolnika sandomierskiego, właściciela m.in. Wierbki. Piotr bstarostą szydłowskim jeszcze w 1403 r. W 1404 roku Piotr Szafraniec otrzymał od króla w zarząd Podole. Według Długosza zastąpił go Piotr z Radomina, po którym, w 1408 roku, nastał Andrzej Tęczyński, podstoli krakowski a Piotr objął starostwo dobrzyńskie. Tymczasem, kiedy wojska Jagiełły weszły do ziemi dobrzyńskiej aby zapobiec zajęciu jej przez Zakon, Iwan z Radomina odmówił złożenia przysięgi wierności królowi. 10 czerwca 1405 r. w Toruniu, w obecności króla, nastąpiło formalne przejęcie ziemi dobrzyńskiej, ktorej starostąmianowano Piotra z Radomina. Po roku zastąpił go Warcisław z Gortartowic. Od roku 1406 Władysław Jagiełło przestał się liczyć z ustaleniami traktatu pokojowego z Krzyżakami, dotyczącymi szlachty dobrzyńskiej i rozpoczął usuwanie z urzędów osób nominowanych przez Zakon co dotknęło m.in. Mikołaja z Radomina (brata Piotra). Piotr został przesunięty z urzędu starosty dobrzyńskiego na tamtejszą kasztelanię. Urząd ten pełnił do roku 1414. Przed 1 marca 1407 r. Iwan z Radomina został pozwany przez Jagiełłę o 10 000 florenów, które skarb królewski utracił jako dochody z ziemi dobrzyńskiej w latach 1392-1405 kiedy był on urzędnikiemna usługach krzyżackich. Na korzyść Iwana bezskutecznie próbowali interweniować Wielki Mistrz Konrad von Jungingen, jego następca Ulrich von Jungingen i komtur elbląski Werner von Tettingen powołując się na ustalenia traktatu raciąskiego, zapewniające amnestię dla krzyżackich urzędników. Ostatecznie sąd królewski w czerwcu 1408 r. obniżył roszczenia i skazał Iwana na zapłacenie 5000 florenów na rzecz skarbu królewskiego pod rygorem zajęcia jego dóbr ziemskich co faktycznie oznaczało konfiskatę jego polskich posiadłości. Krzyżacy zdecydowali się na nieprzestrzeganie traktatu raciąskiego w zakresie postanowień o nieprzyjmowaniu zbiegów i w drugiej połowie 1408 roku udzielili schronienia Iwanowi i jego synowi Mikołajowi. W 1409 została ziemia dobrzyńska została ponownie opanowana przez Krzyżaków a w 1411 roku na mocy I Pokoju toruńskiego po raz kolejny wróciła do Polski.Wśród sygnatariuszy aktu Unii horodelskiej, zawartej 2 października 1413 pomiędzy Królestwem a Litwą, jako Petro de Wlosczowa wymieniony jest Piotr z Radomina. Aktem tej Unii do herbu Pierzchała przyjęto bojarów litewskich z rodu Dauksza. Z ramienia Pierzchałów, obok Piotra, sygnował to jego stryj, Henryk z Radomina. Piotr pozostawił synów Adama, Stanisława, Piotra II i Jana, z których Stanisław i Jan otrzymali w spadku Włoszczowę i Sułków. Od Jana wywodzi się ród Włoszczowskich a od Adama ród Umiastowskich.