Pilickie ślady w Paryżu

O Pilicy » Legendy-Opowieści-Tajemnice » Pilickie ślady w Paryżu

Urodzona około 1690 r. Agnieszka Emerencjanna z Warszyckich była córką Stanisława Warszyckiego, prawnuczką słynnego kasztelana, również noszącego imię Stanisław. W roku 1706 dobra pilickie przeszły na nią, jej matkę -Annę z Zakliczyna i siostrę – Annę. W 1709 roku Emerencjanna została właścicielką Pilicy, otrzymując ją w wianie przy ślubie z Ludwikiem Konstantym Pociejem. Po ślubie oddała dobra pilickie w dzierżawę Stanisławowi Mężykowi. Przebywała głównie w Dreźnie. Była metresą Augusta II Sasa i być może matką nieślubnej córki władcy, owdowiała w 1730 roku. Hetman umarł w styczniu, żona jego już we wrześniu w Warszawie powtórne śluby zawarła. Sprzedawała wszystkie dobra swoje w Polsce królewiczowej Konstancii [Marii z Wesslów Sobieskiej ] i chciała wynieść się do Saxonii z drugim mężem swoim[Josephem Alexandre de Montmorency], który był w służbie u Augusta. Z chlubą powtarzała, że ród Montmorensych starożytnością przechodzi wojny krzyżowe. I jakże się tym rodem pyszniła! Jak pyszniła!We francuskimarchiwum narodowymznajduje się spisany 23 września 1730 dokument Contrat de mariage d’Émérentienne de Warszycki, palatine de Vilna..., avec Alexandre-Joseph, comte de Montmorency de Bours (...) czyli kontrakt małżeński spisany pomiędzy Emerencjanna a Josephem Alexandre de Montmorency, hrabią de Montmorency Bours. Kuryer Polski donosił w roku 1730:Z Warszawy 27 września. W Przeszłą niedzielę Pociejowa wojewodzina wileńska, wdowa, zaślubiła grafa de Mont-Morantż. Ona zamierza sprzedać dobra swoje w Polsce, które chce nabyć królewicowa.

Joseph Alexandre de Montmorencybył synem Daniela de Montmorency (†1708) i Marie de Lescar (†1699). Drugą żoną Daniela i macochą Josepha Alexandre była Charlotte Le Ver, którą poślubił 30 grudnia 1699 r.Od 1716 r. Joseph Alexandre nosił tytuł rycerza Ordres Royaux Notre-Dame du Mont-Carmel et Militaires et Hospitaliers de Saint-Lazare de Jérusalem Réunis (Połączone Zakony Królewskie, Rycerskie i Szpitalne Najświętszej Marii Panny z Góry Karmel i św. Łazarza z Jerozolimy). Do końca francuskiej monarchii 1792 połączone zakony utrzymywały kilkaset szpitali i wojskowych lazaretów na terenie całego francuskiego dominium.W 1723 r. Joseph Alexandre został kapitanem pułku piechoty Burbonów. Był również oboźnym kawalerii. Od sierpnia 1727 r. służył na dworze Augusta II, króla polskiego, gdzie był dowódcą gwardii konnej i generałem-porucznikiem armii Saksonii. Był sekundantem Friedricha Vitzthum (zwanego również Vicedom) von Eckstädt, saskiego dyplomaty i urzędnika dworskiego, faworyta Augusta II Mocnego kiedy ten, 13 kwietnia 1726 w Nadarzynie, zginął w pojedynku, z ręki hrabiego St. Gilles'a.

Kuryer Polski w roku 1731 informował: Z Warszawy 14 lutego. Mowa, że jutro odjeżdża Mont Morange (wdowa po Pocieju), która cedowała starostwo puńskie i stokliskie Sapiesze..., wojewodzicowi podlaskiemu a szereźewskie -- Flemmingowi pułkownikowi gwardii litewskiej. W 1736 roku Emerencjanna, wraz z mężem, została wpisana do powstałego wówczas bractwa św. Marii Magdaleny w Kromołowie. W 1752 roku jej mąż kupił w Paryżu budynek, zwany dzisiaj Hôtel de Montmorency-Bours lub Petit Hôtel de Montmorency, położony w paryskiej 6. dzielnicy, pod numerem 85 przy rue du Cherches-Midi, na rogu rue Jean Ferrandi. Budynek ten powstał w 1743 roku przez połączenie kilku domów, co tłumaczy nieregularność jego elewacji. Nabywca zmarł w 1751 roku. Data śmierci Emerencjanny nie jest znana. Jej testament jest datowany 23 października 1762. Hôtel de Montmorency-Bours należy dzisiaj do Musée Hébert, będącego filią paryskiego Muzeum Orsay. Musée Hébert to muzeum państwowe założone w 1978 roku. Poświęcone jest twórczości Antoine'a Ernesta Augusta Héberta (1817-1908), wybitnego francuskiego malarza drugiej połowy XIX wieku. Hébert (ur. 3 listopada 1817 – zm. 5 grudnia 1908) był synem notariusza z Grenoble. W 1835 r. Przeniósł się do Paryża, aby studiować prawo. Równocześnie pobierał lekcje plastyki w warsztatach rzeźbiarza Davida d'Angersa oraz malarza historycznego Paula Delaroche. Bjednak w większości artystą samoukiem. W wieku 22 lat odniósł sukces malując w Salonie Paryskim. Académie des Beaux-Arts przyznała mu w 1839 roku Prix de Rome za biblijną kompozycję Le cup en prison ( Kielich Józefa w worku Benjamina). Nagrodą było stypendium i pobyt naukowy w Willi Medici w Rzymie. Jego obraz Mal'aria wisi obecnie w Musée d'Orsay w Paryżu. Przedstawia rodzinę włoskich chłopów uciekających na tratwie przed epidemią, scenę inspirowaną wydarzeniami, których Hébert był świadkiem we Włoszech.

Hotel Montmorency w roku 1917

 Hotel Montmorency -widok obecny

 

Obraz Heberta "Malaria"