Ks. Franciszek Salezy Zychowicz

O Pilicy » Żyli wśród nas » Goście » Ks. Franciszek Salezy Zychowicz

Urodził się 12 kwietnia 1833 r. w Jarontowskim Polu koło Chotczy. Był synem Walentego i Małgorzaty z Puławskich. Ojciec był oficjalistą. Uczył się w szkole elementarnej w Ciepielowie. Kształcił go również prywatnie dominikanin ks. Fabian Puchacki, kapelan w Czarnolesie, przygotowując go do wstąpienia do stanu duchownego. W 1851 r. rozpoczął nowicjat w klasztorze reformatów w Solcu nad Wisłą, gdzie złożył śluby zakonne. Następnie przebywał kolejno w klasztorach reformatów w Pilicy, Chełmie i Sandomierzu. W 1856 r. otrzymał święcenia kapłańskiew Lublinie i w następnym roku został instruktorem nowicjuszy w klasztorze w Solcu. W 1858 r. był kaznodzieją w klasztorze w Stopnicy, a potem lektorem języka łacińskiego w klasztorze w Sandomierzu oraz nauczycielem retoryki w klasztorze jędrzejowskim. Po kasacie klasztoru w 1864 r. zdecydował się na sekularyzację. Wkrótce został pomocnikiem w parafii w w Kielcach. W latach 1867–1869 był kapelanem rodziny Oraczewskich w Morawicy. Dzięki Marii Oraczewskiej uczył się języka francuskiego oraz gry na fortepianie. 15 września 1869 r. został wikariuszem przy kościele katedralnym w Kielcach gdzie rozwijał swoje zainteresowania muzyczne. W swoim domu organizował dla przyjaciół wieczorki muzyczne. Zdobył również umiejętności introligatorskie i drukarskie, które wykorzystywał w pracy w kancelarii parafialnej. Decyzję o sekularyzacji otrzymał z Rzymu w 1874 r., ale przez cały czas pobytu w kieleckiej parafii katedralnej chodził w habicie zakonnym. W 1877 r. został plebanem w Chmielniku. Zbudował tam nową plebanię, dom dla służby kościelnej, odnowił kościół i wyposażył go w nowe organy. Założył nowy cmentarz parafialny. Kontynuował działalność muzyczną: założył chór kościelny i był jednym z inicjatorów utworzenia orkiestry straży pożarnej. Dla chóru układał utwory muzyczne. Wspierał lokalną działalność oświatową i charytatywną. Wydał: Zbiór treściwych przemówień w czasie świąt uroczystych i przygodnych oraz obrzędów pogrzebowych napisanych przez Księdza S. Zychowicza (cz. 1, 1886; cz. 2, 1888; cz. 3, 1891; cz. 4, 1894), Nauki krótkie homiletyczno praktyczne na wszystkie niedziele i święta uroczyste w ciągu całego roku napisane przez administratora parafi Chmielnik (1896), Nauki pasyjne (1899) oraz Pamiątka pięćdziesiątlecia kapłaństwa, czyli nowy zbiór przemówień z okazji najróżnorodniejszych uroczystości, przeważnie ślubnych i pogrzebowych (1907). Publikował artykuły i korespondencje w „GazecieKieleckiej” i „Przeglądzie Katolickim”. Z okazji jubileuszu 50-lecia święceń kapłańskich ufundował w 1906 roku ołtarz Przemienienia Pańskiego w kościele parafialnym. Po odzyskaniu niepodległości został dziekanem chmielnickim. Funkcje tą sprawował do śmierci. Zmarł 24 kwietnia 1924 r. w Chmielniku i został pochowany na miejscowym cmentarzu.