Kazimierz Ossoliński

O Pilicy » Właściciele » Inni właściciele » Kazimierz Ossoliński

Urodził się około 1680 roku. Jego ojcem był Maksymilian Ossoliński herbu Topór (urodził się ok. 1640, zmarł po roku 1703), chorąży drohicki, łowczy podlaski, sekretarz wielki koronny, elektor z ziemi drohickiej w latach 1669 i 1674. Matką Kazimierza była Teodora Krasowska, podkomorzanka mielnicka herbu Ślepowron. Ze związku tego, oprócz Kazimierza, urodzili się:

  • Ewa, żona Antoniego Tomasza Geschaw, podkomorzego inflanckiego,
  • Ludwika, żona Dominika Bystrzonowskiego
  • dwie nieznane z imienia córki,
  • Adam, ( brak innych informacji o jego życiu, być może zmarł młodo)
  • Michał, podstoli, a potem chorąży drohicki, poseł na sejm 1724. O nim również niewiele więcej wiadomo. Zmarł w 1723 r (?)
  • Franciszek Maksymilian (ur. 2 kwietnia 1676), najbardziej znany spośród rodzeństwa: stolnik podlaski, podskarbi nadworny koronny, podskarbi wielki koronny, marszałek sejmu z 1722 r., starosta chmielnicki. Był sekretarzem prywatnym króla Augusta II. Po śmierci monarchy wystąpił przeciwko królewiczowi Augustowi Sasowi popierając jego największego rywala, Stanisława Leszczyńskiego. W 1734 r. po kapitulacji Gdańska, trafił do rosyjskiej niewoli. Rosjanie chcieli wydobyć od niego informację na temat miejsca ukrycia klejnotów koronnych, posuwając się nawet do tortur. Zwolniono go dopiero, gdy złożył przysięgę na wierność nowemu monarsze, której później się wyparł jako poczynionej pod przymusem. Po wypuszczeniu z niewoli Ossoliński zbiegł do przebywającego w Królewcu Stanisława Leszczyńskiego. Wraz z nim w 1736 r. znalazł się Od 1736 przebywał na dworze Stanisława Leszczyńskiego w Lunéville, w oddanym ex-królowi w panowanie księstwie Lotaryngii. Uzyskał od króla Francji Ludwika XV stałą pensję w wysokości 9000 liwrów rocznie. Zmarł 1 lipca 1756 r. i spoczął w krypcie królewskiej kościoła Notre-Dame de Bon Secours w Nancy.
  • Jan (ur. w 1689, zm. w 1770), najmłodszy syn Maksymiliana, starosta drohicki, starosta drohicki, kasztelan gostyński, podstoli podlaski, generał wojsk koronnych, żonaty z Ludwiką Załuską,

Kazimierz był: podczaszym drohiczyńskim (1698), stolnikiem podlaskim (1701), starostą drohiczyńskim (1710), chorążym drohiczyńskim (1710), kasztelanem liwskim (1718-1722), kasztelanem czechowskim (1722). W 1717 r. zmarł Stanisław Młodzianowski, który od 1707 r. dzierżawił wsie Szyce, Dzwonowice i Sierbowice. Z małżeństwa z Aleksandrą Czyżowską miał syna Stanisława Kostkę, późniejszego chorążego znaku pancernego marszałka wielkiego koronnego F. Bielińskiego i córkę Helenę, żonę Franciszka Tarły, kasztelana lubelskiego. Kazimierz Ossoliński przed 1726 r. ożenił się z wdową po Młodzianowskim, Aleksandrą Czyżewską (ur.1700- zm1738/1756)i został dzierżawcą klucza obejmującego Szyce, Sierbowice, Dzwonowicei Szypowice. Między gromadami, karczmarzami i młynarzami wsi Szyce, Sierbowice, Szypowice i Dzwonowice, a dzierżawcami, Kazimierzem Ossolińskim i Aleksandrą Czyżewską trwał wieloletni spór o wysokość powinności pańszczyźnianych, w którym strony zasypywały się kolejnymi wzajemnymi powództwami. Zmarł w 1728 roku. Po jego śmierci dzierżawcą wsi Szyce, Sierbowice, Szypowice i Dzwonowice został Stanisław Kostka Młodzianowski. Co najmniej do 1747 r. sąd referendarski wydawał dekrety w sprawie sporu poddanych wsi Szyce, Sierbowice i Dzwonowice z Ossolińskim i jego następcą Stanisławem Kostką Młodzianowskim.

W Muzeum Narodowym we Wrocławiu znajduje się namalowany w 1720 roku portret (210 x 110.5 cm ) podpisany: z Tęczyna Ossoliński Kasztel. Czechowski Syn Iwszy Maxymiliana Łow. Podlask. z Teodory Krassowskiey z Kilku Żon bez Dzietny, przedstawiający Kazimierza Aleksandra Ossolińskiego. Dawniej obraz znajdował sięw Muzeum im. Lubomirskich we Lwowie.

Portret arystokraty zrywa z archaiczną, sięgającą 2. połowy XVI w. sztywnością pozy i dystansem. Magnat stoi swobodnie na wprost widza, w lekkim kontrapoście, oparty o stolik, z lewą ręką na biodrze. Śmiałe spojrzenie podgolonego, wąsatego sarmaty oraz dumna poza są oznakami świadomości wysokiego pochodzenia. Postać Ossolińskiego okrywa długi, błękitny, przepasany kontusz i jasnobrązowy żupan. Karabela u pasa oraz żółte skórzane buty z cholewami są dopełnieniem bogatego, tradycyjne go stroju polskiego. Starożytne, rycerskie pochodzenie rodu oraz oficerska służba Aleksandra są symbolizowane przez antykizujący hełm na stoliku i okrągłą tarczę z herbem przy lewej nodze portretowanego.

Prawdopodobnie Kazimierz znajduje się również na namalowanym w drugiej połowie XVII wieku obrazie „Maksymilian Ossoliński i jego synowie”. Portret o wymiarach 211x10 cm znajduje się w Zamku królewski m w Warszawie.