1631-1633 Wiśniowieccy

O Pilicy » Właściciele » 1631-1633 Wiśniowieccy

Czasy wspominanych we wszystkich historycznych opisach Pilicy Wiśniowieckich to w rzeczywistości niemal niezauważalny epizod. Wywodzący się od wspólnego ze Zbaraskimi przodka, potężny ród Wiśniowieckich władał olbrzymimi włościami na wschodnich rubieżach Rzeczypospolitej. Po bezpotomnej śmierci Jerzego Zbaraskiego włości pilickie przypadły w spadku Januszowi i Helenie, potomstwu Konstantego Wiśniowieckiego. Silne związki rodzinne łączyły Konstantego ze Zbaraskimi. Pierwszą spośród czterech jego teściowych była Marusza Zbaraska-Zahorowska. Janusza, Jerzego i Krzysztofa Zbaraskich uczynił Konstatnty w testamencie opiekunami swoich dzieci. Helena urodziła się pomiedzy 1600 a 1602 rokiem. Według niepotwierdzonych informacji zaręczona była z Daźbogiem Kierłą do ślubu jednak nie doszło. Być może w jej losach ukryta jest jakaś rodowa tajemnica miłosna  bo dopiero w 1631 roku, dobiegająca już trzydziestki Helena poślubiła Stanisława Warszyckiego, krewnego prymasa Stanisława Łubieńskiego, który ich swatał. Warszyckiemu daleko było do fortuny Wiśniowieckich. W 1633 roku odwiedzając Pilicę, Albrecht Radziwłł stwierdził z przekąsem że tak wielka fortuna nie trafiła w godne ręce. Ślub odbył się 22 czerwca 1631 roku w Lublinie. Mowę wygłosił ojciec przyszłego króla, Jakub Sobieski. Miesiąc po ślubie Helena Warszycka i Janusz Wiśniowiecki zostali spadkobiercami Jerzego Zbaraskiego i do 3 marca 1633 roku, kiedy nastąpił podział spadku między rodzeństwem, wspólnie zarządzali pilickimi posiadłościami. Przy podziale spadku po Jerzym Zbaraskim Helena zrzekła się Zbaraża, Niemirowa i innych włości na wschodnich ziemiach Rzeczypospolitej otrzymując Pilczę, Mrzygłód, Kazimierzę i 39 wsi. Tak więc o rodzie Wiśniowieckich można jedynie powiedzieć, że przez 19 miesięcy byli współwłaścicielami dóbr pilickich.

 

Ściana zachrystii pilickiej fary. Na dole, po lewej, herb Korybut Wiśniowieckich